خاطرات
روزه فکرمن این است و همه شب سخنم که چراغافل ازاحوال دل خویشتنم.
اسرار ازل را نه تو دانی و نه من حل این معما را نه تو خوانی و نه من.
در حسرت دیدار تو آواره ترینم هر چند تا منزل تو فاصله ای نیست.
